Zoutpannen

Het water erin is roze, van de pekelkreeftjes die leven in water dat voor al het andere te zout is, en het gewonnen zout ligt in witte heuvels naast de pier.

De West-Indische Compagnie begon hier in de zeventiende eeuw met produceren, met arbeid van tot slaaf gemaakte mensen die woonden in de huisjes die nog langs de weg staan. Na de afschaffing in 1863 stopte de productie, omdat het zonder hen niet meer rendabel was, en pas in 1966 werd ze hervat toen Cargill het mechaniseerde. Het bedrijf produceert nu zo'n vierhonderd miljoen kilo per jaar — meer dan de hele koloniale periode bij elkaar.

Rijd het laat in de middag, als het roze het sterkst is en de zoutheuvels het lage licht vangen. Er wordt niets gevraagd en niets verkocht; op het hele traject is geen schaduw. Een uur voor de rit, een halve dag met de slavenhuisjes, de flamingo's en de vuurtoren erbij.