Red Slave Huts

De pannen waren met kleuren gemerkt — wit, rood, blauw en oranje — zodat schepen wisten bij welk laadpunt ze moesten zijn, en elke groep huisjes hoort bij zijn eigen pan.

Ze zijn net als de witte in 1850 gebouwd en huisvestten de tot slaaf gemaakte mannen en vrouwen die dat deel bewerkten. In elk huisje sliepen twee tot zes mensen in één lage ruimte met een deuropening en één raampje achter. Vóór de huisjes er waren liepen de arbeiders elke week naar Rincon en terug, ruwweg dertig kilometer heen en dertig terug.

Ze worden minder bezocht dan de witte omdat ze verderop liggen, en dat is eerder een reden om te komen dan om weg te blijven. Laat in de middag is het aangenaamst — er is in de wijde omtrek geen schaduw en midden op de dag is het er slopend. Geen kosten, geen gids, geen schaduw. Een kwartier, op dezelfde rit als de zoutpannen, de flamingo's en de vuurtoren.