Bonaire National Marine Park

Opgericht in 1979, een van de oudste zeereservaten ter wereld, en zo'n 2.700 hectare groot.

In de praktijk betekent het dat je hier elke keer dat je de zee in gaat in een beschermd gebied bent. Er liggen meer dan tachtig openbare duikstekken in, vanaf de weg gemarkeerd met gele stenen. Ankeren mag niet, er mag niets uit — geen schelpen, geen koraal, levend of dood — en handschoenen zijn verboden, omdat mensen die ze dragen zich aan het rif vasthouden.

Iedereen die het water in gaat heeft de natuurbijdrage van STINAPA nodig, geldig voor het kalenderjaar en vooraf online te betalen; je moet het bewijs kunnen laten zien. Het park wordt beheerd door stichting STINAPA Bonaire, en van de bijdrage worden de meerboeien, de boswachters en het rifonderzoek betaald.

Je komt er binnen waar je de zee in gaat. Aan de beschutte westkust gebeurt vrijwel alles — vanaf de kant bij een van de plekken met een geel stenen bordje tussen Kralendijk en Karpata, of per boot naar Klein Bonaire — terwijl de oostkant aan de loefzijde ruw is en grotendeels niet geschikt om te zwemmen. Niets ligt hier verder dan veertig minuten rijden van de stad.

Het is open water, dus er zijn geen openingstijden en geen seizoen: het park is er elke dag van het jaar. De ochtend is de rustigste helft van de dag, voordat de passaat na elven aanwakkert, en het water blijft het hele jaar tussen de zesentwintig en negenentwintig graden. Een duik vanaf de kant kost een uur met heen- en terugloop, snorkelen de helft daarvan, een boottocht naar Klein Bonaire een halve dag.